UÇUN KUŞLAR
 
 'Sevgili oğlum Mehmed Said'e'
 
 Uçun kuşlar uçun, doğduğum yere
 Şimdi dağlarında mor sümbül vardır
 Ormanlar koynunda bir serin dere
 Dikenler içinde sarı gül vardır
 
 O çay ağır akar, yorgun mu bilmem
 Mehtabı hasta mı, solgun mu bilmem
 Yaslı gelin gibi mahzun mu bilmem
 Yüce dağ başında siyah tül vardır
 
 Orda geçti benim güzel günlerim
 O demleri anıp bugün inlerim
 Destan-ı ömrümü okur dinlerim
 İçimde oralı bir bülbül vardır
 
 Uçun kuşlar uçun, burda vefa yok
 Öyle akarsular, öyle hava yok
 Feryadıma karşı aks-i sada yok
 Bu yangın yerinde soğuk kül vardır
 
 Hey Rıza kederin başından aşkın
 Bitip tükenmiyor elem-i aşkın
 Sende derya gibi daima taşkın
 Daima çalkanır bir gönül vardır